دلتنگ...

به نام زیبای جاودانه

السلام علیک یااباصالح

سلام بابا

وقتی خیلی بچه بودم شایدکلاس اول دوم ابتدایی

یادمه یه روزیه دعایی کردم

گفتم خدایاتاظهورامام زمان باباومامانمونگه دار

اون موقع نمیدونستم چقدرطول میکشه امامی دونستم جای خالی توروتنهاوجوددنازنین امام زمانم پرمی کنه

بزرگترکه شدم دعام یادم نرفته بودامارنجهای توآزارم میداد

فکرمیکردم خواستنت خودخواهی منه

داشتن زورکی ت خودخواهی منه

یه وقتایی هم باخودم فکرمیکردم حالابزرگترشدم تحملم بیشترشده

اماخدایی ش باباهیچ وقت قدرت تحمل نداشتنت رونداشتم.

درخواب بودم

که توفرشته شدی

پیشانی ام رابوسیدی

ازته دلت خندیدی

بانگاه معنی دارت پرزدی

من صبورشدم

آرام

باصدای بلندگریه نکردم

طعنه شنیدم

زخم زبان خوردم

دل مادرم بیشترسوخت

امامن آرام بودم

آن روزهمه باحیرت نگاهم می کردند

آنهاکه بهشان گفته بودم روزی که بابانباشدمن میمیرم

هیچکدامشان نمی دانستنددستی برسینه قلبم راآرام کرده بود

هیچکس نفهمیدبابارابه خاک امانت دادم

بابا

ای آبی ترین آسمان زندگی ام

ای خورشیدگرم لذتهای عاشقانه ام

دستهایت را

نه پاهایت را

نه پیشانی ات رامی بوسم

که عقیده ی خالص عشق رابه قلب وجان وروحم تزریق کردی

اللهم عجل لولیک الفرج