السلام علیک یااباصالح
دوستی اتفاق نیست اگرچه جدایی قانون است
درقلب کوچکم که بیشترازآسمان بزرگ خدایی ات وسعت داردعشقی سنگین وپایدارجاخوش کرده است
قلب آرامم چون اقیانوسی عمیق وامدارمهرخدایی توست
اگرچه کوچک وحقیرم
وجسم فانی ام به چشم برهم زدنی خاک می شود
امادیده ام که ازخاک عشق، جاودانگی می وزد
خدایی ات درفهم ناقص من نیست
اماتادرجان وقلبم نامهای نیکویت تلاوت می شودوجودم درشکوفه های مهربانی.وعشق معطرمی شود
الهی غرورم رابه خودنگیر
بگذارآنچه بالامی روم درنظرخویش همچنان خواروزبون باشم
وچشمانم ازتوجززیبایی نبیند
بگذارنگاهم به آسمان توباشدتاسیاهیهای زمین چشمانم رابه روشنایی نگاهت نبندد
خدایاخودت پسندیده ای دردام بلاباشم
جستن ازحلقه ی عشق تودرحدحوصله ی من نیست
شانه هایم طاقت این بارکه بردوش گرفته اندندارد
یاارب ارحم ضعف بدنی!!!!!
یانورویاقدوس!!!!
برچسب: اتفاققانون,
نویسنده: روژان شاکری